به طور کلی دهانشویه‌ ها را می‌توان به دو دسته درمانی و غیردرمانی تقسیم کرد:

1. دهانشویه‌ های درمانی همان‌طور که از نام‌ آن پیداست برای درمان بعضی بیماری‌ها ازجمله بیماری‌های لثه ای، بدبویی دهان و … استفاده می‌شود که باید توسط پزشک تجویز شوند چرا که اگر بیمار به صورت خودسرانه از آنها استفاده کند ممکن است دچار عوارض جدی شود.

2. دهانشویه‌ های غیردرمانی بیشتر برای موارد بهداشتی به کار می‌روند و انواع آن در بازار و داروخانه ها قابل دسترس هستند. بعضی آنها حاوی الکل و برخی دیگر فاقد الکل هستند. مزیت دهانشویه‌های حاوی الکل این است که راحت‌تر جذب مخاط دهان، لثه و … می‌شوند و اثرگذاری‌شان بیشتر است. اما مضراتی هم دارند ازجمله اینکه می‌توانند دهان را خشک کنند و اگر طولانی‌مدت استفاده شوند حتی می‌توانند باعث سرطان‌های داخل دهانی شوند، بنابراین دهانشویه‌های فاقد الکل گرچه مزیت الکل را ندارند اما مضرات حاصل از آن را نیز ایجاد نمی‌کنند و ایمن‌تر هستند.