شیرینی و دسر, کسب و کار

نوتلا چگونه نوتلا شد؟

یک قناد جوان ایتالیایی به نام پیترو فِرِرو که در شهر آلبا واقع در شمال غرب این کشور ساکن بود، در پی تولید ترکیبی خوشمزه بود تا طعم و رنگ کاکائو را نیز به همراه داشته باشد. با توجه به اینکه در آن دوران کاکائو بسیار گران و در عین حال یک محصول لوکس به شمار می‌رفت، وی استفاده از فندق را برای ترکیب با میزان کمی از کاکائو آزمایش کرد. دلیل انتخاب فندق از سوی فررو این بود که در محل زندگی او، درخت‌های فندق فراوانی وجود داشت و در واقع یکی از اصلی‌ترین تولیدات محل سکونت وی، فندق بود.

وی ترکیب جدید خود را نه در قالب یک محصول تجاری، بلکه به‌عنوان یک خوراکی جدید در فروشگاه شیرینی‌فروشی خود در شهر آلبا به فروش می‌رساند.

این محصول برخلاف نوتلایی که امروز می‌شناسیم، ماهیت سفت و سختی داشت و برای استفاده از آن باید تکه‌هایی با استفاده از چاقو جدا می‌شد. فررو محصول جدید خود را به‌صورت تکه‌هایی شبیه شکلات درون فویل‌‌ آلومینیومی به فروش می‌رساند. فررو تکه‌های شکلات پیچیده‌شده در ورقه‌های آلومینیومی را گزینه‌ی خوبی برای ساخت ساندویچ شکلاتی برای مصرف کودکان تصور کرده بود، اما بسیاری از کودکان با جدا کردن نان حول این شکلات سخت، فقط شکلات را می‌خوردند و اینگونه شد که این شکلات ها در سال ۱۹۴۶ میلادی محصولی با عنوان Pasta Gianduja را راهی بازار کردند. وی سپس در سال ۱۹۵۱ میلادی نسخه‌ی نرم‌تر این ترکیب را با عنوان Supercrema راهی بازار کرد که تقریبا شبیه به نوتلایی بود که امروزه در بازار وجود دارد.

در ابتدا کاکائو مختص قشر مرفه بود اما با ورود  Supercrema  شرایط تغییر کرد و بسیاری از مردم کاکائو و شکلات را در جشن‌ها و روزهای خاصی نظیر جشن سال نوی میلادی یا کریسمس مورد استفاده قرار می‌دادند.

مشیل فررو، پسر ارشد پیترو در پی تجاری‌سازی و گسترش عرضه‌ی این محصول برآمد. اسم این محصول را تغییر داد و در سال ۱۹۶۴ نوتلا متولد شد.

نام نوتلا که به شکل Nutella نوشته می‌شود، با زیرکی خاصی انتخاب شده است. این اسم از دو بخش Nut و ella تشکیل می‌شود که هر یک کاربرد خاصی دارد. Nut برگرفته از Nuts است که به فندق یا ماهیت طبیعی این خوراکی اشاره دارد ‌و ella به‌عنوان یک پسوند که در اغلب نام‌های ایتالیایی نظیر موزارلا (نوعی پنیر) یا کاراملا (نوعی شیرینی ایتالیایی) می‌شنویم، حال و هوایی ایتالیایی به این اسم داده است.

بیش از ۵۰ درصد از نوتلا شامل شکر و روغن‌های گیاهی نظیر پالم است. ۱۳ درصد از نوتلا را فندق تشکیل داده و مقداری نیز کاکائو و شیر کم‌چرب در آن استفاده می‌شود. هرچند نوتلا در بسیاری از کشورها با عنوان کرم خوراکی فندق به فروش می‌رسد، اما براساس قانون ایتالیا نمی‌تواند از نام کرم کاکائو برای این محصول استفاده کرد؛ چراکه میزان کاکائوی مورد استفاده در نوتلا بسیار کمتر از مقداری است که بتوان از آن به‌عنوان کرم‌ کاکائو اسم برد اما محصول فررو که Pasta Gianduja نام داشت شامل ۷۱.۵ درصد فندق و ۱۹.۵ درصد شکلات بود. البته این کمپانی ایتالیایی در نوامبر سال جاری میلادی ترکیب نوتلا را تغییر داد و میزان شکر و شیر خشک کم‌چرب مورد استفاده در آن کمی افزایش پیدا کرد؛ از این‌رو نوتلای جدید با کمی تغییر رنگ همراه شده است.

بخش بزرگی از تبلیغات نوتلا این خوراکی را به‌عنوان یکی از عناصر اصلی صبحانه برمی‌شمارد، به‌طوری‌که نوتلا با داشتن فندق و شیر در ترکیب خود، یک وعده‌ی کامل برای صبحانه نمایش داده می‌شود. فررو تلاش زیادی کرده است تا نوتلا را به‌عنوان یک وعده‌ی غذایی کامل برای صبحانه و جایگزین برای صبحانه روزانه معرفی کند؛ حال آنکه این موضوع مشکلاتی نیز به همراه داشته است.

نوتلا جایگاه خود را به‌عنوان سومین تولیدکننده‌ی بزرگ در حوزه‌ی شیرینی و شکلات تثبیت کرده است. ثروت ناشی از تولید نوتلا در کنار محصولات دیگر به اندازه‌ای سودآور بوده که اکنون ماریا فرانکا فیسولو، همسر پیترو فررو، بنیان‌گذار صنابع غذایی فررو، عنوان ثروتمندترین شهروند ایتالیا را به خود اختصاص داده است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *